20 02 2016

Fotoğraf

Fotoğraf |  görsel 1
Fotoğraf |  görsel 2

Devamı

20 02 2016

Fotoğraf

Fotoğraf |  görsel 1
Fotoğraf |  görsel 2

Devamı

19 02 2015

VESAYET RİTÜEL

BUGÜN (19 ŞUBAT 2015) YAYINLANMASI İÇİN YAZDIĞIM VE MİLLİ GAZETE'YE GÖNDERDİĞİM (Yayımlanmayan) SON YAZIMDIR. Bir edebî kurgu sanatçısı olarak bakalım marifetimi gösterebilecek miyim? Bilmem hatırlayanınız çıkar mı, yazılı kaynaklarda değilse de özel sohbetlerde şu tarzdan ifadelerin yer aldığı ‘anlatı’lara rastlardık: [... İlkokula giden oğlum dün gece sabahlara kadar inildedi. Onun iniltileri eşliğinde uykusuz geçirdiğimiz gecenin sonunda oğlumu mecburen ve fakat bin bir zorlukla yatağından kaldırabildik. Çünkü okula gitme vakti yaklaşıyordu. Uyandırdık, fakat uyumak istiyordu. Kaldırdık yatağından, fakat yatmak dileniyordu. Kahvaltıyı ise tamamen iptal etme hevesindeydi. Tam tamına iki yudum çay, bir lokma ekmek, iki parça yumurta akı yiyip sofradan kalktı. Sonra kendisini tekrar yatağa attı. Oğlumuzun bu hâli, ebeveynleri olarak bizde bir takım tedirginlikler oluşturdu. Acaba sağlık sorunları mı var diye düşünmeye başladık. Bu yolda birkaç kelam edip sonuç almaya başladığımızda büyük bir şok yaşamakla kalmadık, endişelerimiz daha bir arttı. Sözgelimi okula gitmek ile gitmemek arasındaki tercihini “Bugün okula gitmek istemiyorum fakat prova var. Hasta olsanız dahi geleceksiniz dediler!” şeklinde dile getirdi… “Hayır, öğretmenleriniz bunu işini ciddi yapmayanlar için söylemiştir.” şeklinde bir açıklamamız olsa da söylediğimize inandıramadık. Aslında söylediğimize biz de inanmıyorduk! Sohbet havasında konuşmamız sürerken oğlumun ağzından bir an şu cümleler çıkıyor: “Baba, biliyor musun piyesin başında kız arkadaşlarla birbirimize sarılıyoruz. Onları annemiz veya sevgilimiz gibi düşünecekmişiz!” Devam ediyor oğlum, bizim şaşkınlığımız sürerken! “Sonra biliyor musunuz, onbaş... Devamı

19 02 2015

OKURLARIMA VE KAMUOYUNA DUYURULUR

10 yıldan bu yana (5 Haziran 2005 - 5 Şubat 2015) her hafta Perşembe günü yazılarımı yayımladığım Milli Gazete'de yazılarıma son verildiğini bugün (19 Şubat 2015) itibariyle öğrenmiş bulunmaktayım. Bu durumu kamuoyuna bildirir, okuyucularıma saygılarımı sunarım. Devamı

22 01 2015

BATI NEYİ “CACHÉ’’LİYOR?

BATI NEYİ “CACHÉ’’LİYOR?  Batı’da yükselen “İslam düşmanlığı” farklı faşist uygulamalar şeklinde tezahür ediyor. İslam’ı ‘korkunç’ olarak tanımlayarak zihinlerde iflah olmaz yaralar açmaya kalkışan bu seküler dünya, saldırgan tutumunu artırarak sürdürüyor: Karikatürlerle küfrediliyor, cami ve mescitler kundaklanıyor, Müslümanların evleri yağmalanıyor, mezarlıkları talan ediliyor, ‘şüpheli’ yaftası altında Müslümanlara küstahça davranılıyor, hatta asker ve polis eliyle çeşitli tacizlerde bulunuluyor… Bunlar, bu türden negatif işler Batılının tarih boyu aşinası olduğu şeyler aslında. Sömürü, işgal, yağmalama, talan, tecavüz gibi anahtar kavramlarla iç içe geçmiş bir tarihî kimliği var Avrupa’nın…  Üstelik kendi tarihlerinin böylesi ‘insan-dışılıklarla’ örülü olduğunu aklıselim Batılılar da kabul ediyor. Şimdi bu ‘kabul ediş’lerden birisine, 2005 yapımı bir sinema filmine göz atacağız. Avusturyalı yönetmen Michael Haneke tarafından yapılan Fransız yapımı “Caché” (Saklı) adlı bu film, Fransa merkezli olmakla birlikte Batı’ya içeriden yapılmış bir tenkit niteliği taşıyor… “Mazlumun ahı yerde kalmaz!” ana fikrini yüklenmiş olan film, Fransa’ya (dolayısıyla diğer Batılı sömürgecilere) tarih boyunca yaptıkları zulümlerin hesabını mutlaka ödeyeceklerini hatırlatıyor. Hem de ne kadar hayatî sebeplere bağlı olarak zalimlik yaparlarsa yapsınlar ve bu zalimliklerini ne kadar muhkem kalelerle korumuş olursa olsunlar… Zulmünüz bir gün sizi yıkacak! Bir filmi kuşkusuz tek boyutlu okuyamayız. Şiirde olduğu gibi, sinemada da farklı okuma... Devamı

29 12 2014

ARUZ VEZNİ

Hecelerin uzunluk (kapalılık) ve kısalıklarına (açıklıklarına) bağlı olan şiir ölçüsüdür. Divan şiirinde kullanılmıştır. Bu şiirin, ses ve ahenk yani müzik bakımından güçlü olmasını sağlamıştır.   Aruz ölçüsünde hecelerin uzunluk ve kısalıkları esas alınır. Açık (kısa) heceler ( . ) (nokta), Kapalı (uzun) heceler (-) (çizgi) ile gösterilir. Bunların yanısıra aruz ölçüsünde, “med’li” dediğimiz,  bir buçuk hece ile değerlendirdiğimiz ve (- .) (bir çizgi bir nokta) işaretiyle gösterdiğimiz hece değeri de vardır. Şimdi, hangi hecelerin nasıl bir değere sahip olduğunu görelim:   1. Açık Heceler: -          Bir kısa ünlüden oluşan heceler                              (a-dam, A-li...) -          Sonu kısa ünlü ile biten heceler                              (A-li, ma-sa...)   2. Kapalı Heceler: -          Bir uzun ünlüden oluşan                                          (â-lim, î-lân...) -          Sonu ünsüzle biten heceler          &n... Devamı

07 12 2014

(Son) Mektup

    aşık değilim. intiharı da düşündüğüm yok şimdilik. senin yaşamda olmadığını da artık iyice inandırdım kendime. arasıra ağlıyorum bu yüzden. kendimi büyük, çok büyük yoksunluklara alıştırmıştım. içim rahat! askere gidebilirim. olmadık bir trafik kazasından korkuyorum. okuldan atılmaya aday bir ben kalmışım. dünyanın içini dışını paslandırmış sözcükler duruyor işte yine önümde. onları nasıl safileştirebilirim diye düşünüyorum hem; hem de egemen olamıyorum kendime. “herşeylerin hergün birgün geçmeyor”lu  zamanlarda tekrar tekrar sil  baştan edildiği zaman bozuntusu yaşanmazlıklarda, başlamak tekrar bir şeylere ya da her şeylere, bilmem doğru olur mu? zamanı, yeri, kısacası konumu bildirmek, sonra, işte böyle sevgili cancağzım, havalar iyi… oralar nasıl?... gibisinden lafazanlıkları asker olunca yazar kuşatılmış dünyanın boşluktaki ülkelerinin kanatsız ve topal kılınmış gençleri.  sıkışınca, yazarken sana, bitmemiş bir paragraf yerini, yeni bir paragrafa bırakırdı. ve bu paragraf her neyse diye başlar, yine bitmeden, oracıkta, öylecene kalırdı. tabii ki bunun böyleliği yaşanılan ortamı –her yönden- iyi derecede yansıtacak değerdedir iyi bir incelemeci ve yorumlayıcının elinde. bu son tümce ise, iyi bir incelemeci ve yorumlamacı olacağı gözünün renginden falan anlaşılan kişiye, yalnızca bir yardım olabilir. o kadar! ölüme nanik yapmak için yazıyorum’un geçerliliğini tartışmak gereksiz. güzellik ise güzel dünya’ya gidişin yolunda yaratılabilir ancak. şiir güzellik değil, lanetlenmişlik adına yazılır.  yakıyorum kibriti, üflüyorum, kirpiğim yanıyor. artık duygu işiyle uğraşmalara gelemiyorum. bir siyasal partinin seçim s... Devamı